سمانه محسنی

امامت امام زمان

اثبات ولادت و امامت امام زمان (روحی فداه) از طریق قرآن مدتی قبل خواهر بزرگوارم در وبلاگ خود ساحل افتاده درباره شبهات ولادت امام زمان (عج) آنچنان که خودشان نوشتند به کمک روایات و شواهد تاریخی در 6 بخش به این شبهه پاسخ دادند اما به دلیل آنکه سومین راه و به فرموده معصوم بهترین راه اثبات نه تنها ولادت حضرت ، بلکه اثبات امامت ائمه معصومین علیهم السلام ؛ قرآن است ، بعد از آنکه خواهر بزرگوارم مطالب مربوط به شبهات را به پایان رساندند تصمیم گرفتم در پست جدید بدان بپردازم (گر چه همان زمان در نظرات وبلاگ ایشان به طور خلاصه این را نوشته ام ) امام سجاد علیه السلام فرموده‌اند: ای گروه شیعه، با سوره «انا انزلناهُ فی لیلة القدر» با مخالفین امامت ائمه معصومین علیهم السلام مباحثه و اتمام حجت کنید تا کامیاب و پیروز شوید، به خدا که آن سوره، پس از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله حجت خدای تبارک و تعالی است بر مردم، و آن سوره آقای دین شماست و نهایت دانش و آگاهی ماست. ای گروه شیعه، با «حم و الکتاب المُبین؛ انا انزلناه فی لیلة مبارکة انا کنا مُنذرین» مناظره کنید، زیرا این آیات مخصوص والیان امر امامت بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است. خداوند متعال در چهارمین آیه سوره مبارکه قدر می‌فرماید: تنزّل الملائکة و الرّوح فیها بإذن ربهّم من کلّ أمرٍ؛ فرشتگان و روح، در آن شب به دستور پروردگارشان با هر فرمانی (برای تقدیر هر کاری) فرود آیند. فعل مضارع «تنّزل» دلالت بر تکرار و بقاء «لیلةالقدر» دارد، و در آیات سوم و چهارم سوره دخان نیز: فیها ُیفرَق کلّ أمرٍ حکیم ؛ در آن شب، هر فرمانی، بر حسب حکمت صادر می‌شود. دلالت بر تجدد و دوام دارد. زیرا باب «تفعّل»(تنزَلُ بر وزن تفعُل) دلالت بر پذیرش یا تکلف یا هر دو می‌نماید. ظاهر این فعل‌ها، خبر از تفریق و تنزل امر در لیلةالقدرهای آینده می‌دهد. این امر که در زمان رسول خدا به آن حضرت نازل می‌شده‌ است، و در هر شب قدر دیگر، باید بر کسی نازل و تبیین شود که شایسته نزول ملائکه باشد. کسی که قرآن را به عنوان کلام خدا پذیرفت به این معنی است که همه سوره‌ها و آیات آن را پذیرفته است و یک مسلمان واقعی هم کسی است که تسلیم همه آیات قرآن باشد، پس هر مسلمانی الزاماً باید سوره قدر، و از آن سوره، شب قدر، و استمرار آن را تا قیامت بپذیرد و لازمه پذیرفتن آن، آیه (تنزّل الملائکة…) که هر فرد با ایمانی ناگزیر از قبول آن است. باید بپذیرد که در شب قدر فرشته‌ها و روح از جانب پروردگار با هر امری فرود می‌آیند و این امر یک متولی و ولیّ می‌خواهد که متولی و ولیّ آن امر باشد. و چون هیچ کس جز پیامبر و اوصیاء معصوم علیهم السلام نمی‌توانند مدعی این امر باشند و اساساً هم نیستند، باید از اوصیاء همواره کسی باشد که در شب قدر توسط روح و فرشتگان از جانب خداوند هر امری بر او نازل شود. آیه مورد بحث، یکی از مستدل‌ترین آیات قرآن کریم بر ضرورت وجود همیشگی یک ولی امر از جانب خداست که امین بر حفظ و اجزاء و اداء امر الهی باشد، و آن همان امام معصوم است. حال اگرکسی ادعا کند مهدی موعود (عج) هنوز متولد نشده اند چاره ای ندارد جز آنکه این نزول ملائکه را انکار کند و هرکس نزول پیوسته فرشتگان و روح را در شب قدر بپذیرد ، ناگزیر باید ولی امر را هم بپذیرد وگرنه کافر به بعضی از آیات قرآن خواهد بود، که در آن صورت چنین کسی بنابر بیان خود قرآن کریم کافر واقعی است . چنان که خداوند در آیات 150 و 151 سوره نساء می‌فرماید: إنّ الّذین یَکفرون بالله و رُسله و یُریدون ان یَفرّقوا بین الله و رُسله و یَقولون نُؤمن ببعض و نَکفر ببعض و یُریدون أن یتّخذوا بین ذلک سبیلاً أولئک هُم الکافرون حقّاً و أعتدنا ِللکافرین عذاباً مُهینا؛ کسانی که به خدا و پیامبران خدا کافر شده‌اند و می‌خواهند بین خدا و رسولانش جدایی اندازند و می‌گویند به برخی ایمان می‌آوریم و به بعضی کافر می‌شویم و می‌خواهند در این میان ) بینابین) اتخاذ کنند، اینان حقا کافرند و ما برای کفرکیشان عذاب خوارکننده‌ای مهیا کرده‌ایم. و می‌بینید که خداوند، کسانی را که پاره ‌ای از آیات خدا را بپذیرند و برخی را نپذیرند، کافر حقیقی می‌داند. بنابراین مؤمن حقیقی کسی است که هم استمرار لیلةالقدر را تا قیامت پذیرا باشد و هم وجود حجت زمان و ولیّ امر، و امام معصومی که امر الهی را دریافت می‌کند و امین بر آن در جهت پاسداری، به ‌کار بستن و اداء باشد، قبول کند؛ یعنی همان بزرگواری که در زمان ما وجود مقدس بقیةالله الاعظم حضرت مهدی(عج) می‌باشد و به همین سبب پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله بنابر آنچه شیعه و سنی از آن حضرت نقل کرده‌اند، فرمودند: من أنکر المهدی فقد کفر (1) ؛ کسی که وجود مهدی را انکار کند، کافر شده است از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است، که به اصحابشان فرموده‌اند:به شب قدر ایمان بیاورید، زیرا آن شب برای علی بن ابی‌طالب علیه السلام و یازده نفر از فرزندان او پس از من خواهد بود. و در کتب شیعه، از این قبیل احادیث فراوان است علی بن ابراهیم قمی در تفسیری درباره نزول فرشتگان و روح، در شب قدر می‌گوید: فرشتگان و روح القدس، در شب قدر، بر امام زمان(عج) نازل می‌شوند و آنچه را از مقدرات سالانه بشر، نوشته‌اند، به او تقدیم می‌دارند. و همین محدث مورد وثوق از حضرت امام باقر علیه السلام نقل کرده، که وقتی از حضرتش پرسیدند: آیا شما می‌دانید که لیلة القدر کدام شب است؟ حضرت فرمودند:چگونه ندانیم، و حال آن‌که در شب قدر فرشتگان بر گِرد ما طواف می‌کنند. (2). از آنچه که نگارش یافت، استفاده می‌شود که شب قدر تا قیامت باقی است و در هر شب قدر هم ولی امر و صاحب امری هست که آن امر را دریافت دارد، که در زمان ما صاحب آن امر صاحب بزرگوار ما حضرت حجة‌ بن الحسن المهدی، ارواحنا فداه است پی‌نوشت‌ها: 1- علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج 51، ص 51 / منتخب الاثر، فصل 10، ب 1، جز 1، ص 492-. 2- امراء هستی، ص 190/ تفسیر القمی، ص 731/ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 97، ص 14، جز 23.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

دستورالعملی از ایت الله تبریزی

كتابخانه ـ مقالات ـ مجلات ـ اشعار مذهبى

دستورالعملى از جمال السالكين آيت الله ميرزاجواد آقا ملكى تبريزى در آداب وعظ وامامت جماعت

ميرزا جواد ملكى تبريزى

وعظ و واعظى را مقامى بس شريف والا و برخوردارازاثراتى رشد آفرين است .

اولين واعظ خدا متن موعظه او قرآن 1 مستمع وعظ و حبيب او پيامبراست .

وعظ واعظى مكتب انسانى سازى است كه عالمى زبانى و نفس سياست كرده بر منبر پيامبر در خانه خدا مى نشيند و با نفس ملكوتى و سوزالهى خود با كلمات ربوبى به تربيت حاضرين مى پردازد.

او با بيان هدف رسالت و مقامى كه انسان دارد شنوندگان را به فطرت الهى خويش سوق مى دهد و با برشمارى فرجام كارهاى نيك و بد زنگارها رااز قلب زدوده و لها را صفا نورانيت مى بخشد كه: [المواعظ النفوس وجلاءالقلوب] 2 با ياد مرگ و ناپايدارى زيور و زينت هاى دنيا جان هاى مرده را حيات مى بخشد واز بند بردگى مى رهاند كه: [المواعظ حياه القلوب] . 3

با ترسيم نجواى عاشقان الهى در سحرگاهان و لذت و شيرينى اين رازها و نيازها اخگرى آنسويى و ملكوتى در قلب ها مى افكند و دل ها را به نور عشق حق برافروخته و منور مى كند.

روشن است كه چنين واعظى بايد خود شيفته و دل باخته حق باشد تا بتواند عشق و سوز

ايجاد كند .[ ان العالم لم يعمل بعلمه زلت موعظته من القلوب كمايزل المطرعن الصفا] 4 .

از وظايف آغازين طبالبان علم خداجوى و بدايت سلوك سالكان حقيقت پوى اختصاص ساعتى از روز به پند دهى خويش مى باشد. پند دهى و پندپذيرى زمينه ساز توفيق سالك در پيمودن راه[ قرب حق] است . موعظه روزانه باايجاد نور و حالت بيدار باشى سالك رااز دم هاى مرموز و پنهان ابليس و رنگ عوض كردن هاى شيطان بيمه مى كند.او در هر موقعيتى دست ابليس و نقشه او را مى خواند.

اين سنت نيكو با قرآن پيدايى يافت و در همان صدراول اسلام فراگير شد. بسيارى از سخنان كوتاه رساگران معنايى كه از معصومان (ع)در زمينه خود سازى و سلوك به يادگار مانده است همين موعظه ها است.

مكتب وعظ به گونه اى در آغاز اسلام رواج پيدا كرد كه رياست مداران نيز خود را اظهار با آن يى نياز ندانسته واز وارستگان زمان خود در خواست پند و موعظه مى كردند.

خليفه دوم به محضر حشرت امير المومنين (ع) شرفياب شده عرض مى كند:

عظنى يا ابا الحسن ! قال : لاتجعل يقينك شكاولا علمك جهلا ولا ظنك حقا. واعلم آنه ليس لك من الدنياالامااعطيت فامضيت وقسمت فسويت و لبست فابليت. 5

[يا ابا الحسن مرا پند و موعظه كن حرت فرمود: يقين خود را تبديل به شكل مكن گمان هاى خويش را حق مپندار بدان !از دنياى براى تو چيزى جز آنچه بخشيده و پاى آن راامضا كردى تقسيم كردى و پرداختى پوشيدى و كهنه كردى - باقى نماند].

هارون الرشيد خليف عباسى به امام موسى بن جعفر (ع) نامه مى نويسد و عرض مى كند:

عظنى واوجز فكتب اليه: [ما من شى ء تراه عينيك الا وفيه موعظه] .

مرا پندى كوتاه ده : حضرت در پاسخ مى نويسد: [هيچ چيزاز جلو ديدگان تو نمى گذرد مگر در آن براى تو پند موعظه است] .

گاهى دسته جمعى به محضرامامان معصوم[ ع] شرفيات شده درخواست موعظه مى كردند. دراصول كافى آمده است : گروهى به محضراميرالمومنين رسيده و عرض مى كنند:

ما را پندى كوتاه ده ! حضرت در پاسخ آنان فرمود:

تطبون مايطغيكم ولا ترضون مايكفيكم] . 7 .

[ در حلال هاى دنيا حساب و بر حرام آن شكنجه و عقوببت است . شما را با شادمانى چكار در حال كه به دنبال چيزهايى مى باشيد كه شما را به تجاوز به حدودالهى واميدارد و به آنچه از دنيا كه كفايت شما مى كند راضى نمى شويد].

در حوزه هاى پيشين علماء بزرگ اين[ سنت] را زنده نگه داشته اند نه تنها در پايان هر درس يا هر هفته به موعظه شاگردان درس حوزه خود مى پرداختند كه كرسى هاى ويژه موعظه را در حوزه ها تشكيل مى دادند بسيارى از بزرگان واساتيد در مجلس موعظه شاگردان خود - كه برخورداراز تقوا بوده اند - مى نشستند و نفس خود را با پذيرش پندهاى دهندگان صفا و حيات مى بخشيندند.

شيخ بزرگ انصارى در محضر درس اخلاق شاگرد خود مى نشست وازاو درخواست موعظه مى كرد.

بايسته است دراين برهه زمانى كه روحانيت زندگى اش بحكم وظيفه الهى به كارهاى دنيا بيشتر آميخته شده است و با پذيرش مسئوليت هاى اجتماعى مراقبت نفس بر آنها دشوارتر گشته است اساتيد در پايان هفته زنگارهاى دل را با موعظه بزدايند و راه[ قرب الهى] و دام هايى كه بر سراين راه نهاده شده است فراديد شاگردان شان نهند. 6

بايسته تر آنكه در طول هفته كرسى هاى گوناگون موعظه بر پا گردد و جان هاى تشنه رااز كوثر معارف علوى سيراب سازد تا به وسيله آنها در تعطيلات عطر معنويت واخلاف و معارف قرآن واسلام در جامعه منتشر گردد و روح هاى شيفته را بخود حذب كند چنانچه امام صادق[ ع] به مفضل فرمود:

[قل لشيعتنا كونوا دعاتاالينا بالكف عن محارم الله واجتناب معاصيه واتباع معاصيه واتباع رضوانه فانهم اذا كانو كذالك كان اناس الينا سارعين] . 8

[مفضل ! به پيراون ما بگو: مردم را با نگهدارى نفس خوداز حرام ها و دورى از گناهان و جستجوى خوشنودى حق به سوى ما دعوت كنيد هنگامى كه منش پيروان ما چنين باشد مردم تشنه حق شتابان به[ مكتب ما] خواهند پيوست] .

گر چه در فرهنگ شيعه هستى موعظه است براى آنهايى كه پند پذيرند و درس آموزند:

[ ان فى كل شى ء موعظه و عبره لذوى الب والاعبتار] 9 .

در همه چيزيند و عبرت است براى خردمندان عبرت گير.

مرگ موعظه است[ كفى بالموت واعظا]… 10 مصيبت ها و حوادث واعظند در زندگى جنبندگان و حركت گياهان موعظه است ولى نزديك ترين و كارآترين واعظ هر كس همان روح الهى اواست كه به سوى بالاهااو را مى خواند و مى كشاند آنهائى كه در محضراين واعظ ننيشنند واز پند نگيرند پند واعظان ديگر آنان را سودى نبخشد كه :

[من لم يجعل له من نفسه واعظ فان مواعظ الناس لن تغنى عنه شيئا]

آنهائى كه پند نفش لوامه را پذيرا شدند خداوند در همه حال آنها را نگهبان است :

[ من كان له فى نفسه واعظ كان عليه من الله حافظ]

در همين راستا به مناسبت نزديكى ايتم تبليغى دستورالعملى را در [آداب امامت جماعت و وعظ] از عارف وارسته اى كه بر همه تسويلات نفس و خناس گرى هاى ابليس آگهى يافته و بر شيطان انسى و جنى پيروز گشته است از كتاب[ اعمال السنيه] او مى آوريم تا با مراقبت بر چگونگى وعظمان هم به نواقص خويش و جايگاه وجودى خود پى بريم و هم معارف گران سنگ قرآن واسلام را آنگونه كه بايسته است در دلها جايگزين سازيم ان شاءالله

بدان : مهمترين وظيفه علماء در ماه مبارك رمضان وايام تبلغى ديگر پيشنمازى و موعظه است .

عالمى كه با مبارزه طولانى نفس خود را در برابر آفات اخلاقى نيرومند ساخته و دام هاى فريب هوا را نيك دريافته است بايسته است كه در برپائى اين دو مهم بكوشد بويژه[ موعظه كردن] كه هيچ كا نيكى با آن برابرى نتواند واين مقال را گنجايش برشمارى و تبيين بهره هاى آن نيست .

بر واعظ و پيشنماز در راس همه كارها نيت پاك واخلاصى راستين لازم است تااز آفت هاى آن درامان مانند.

بايد خود را بيازمايد:انگيزه اوازارشاد و موعظه چيست ؟اگر دين است بكار موعظه پردازد واگر - خداى نخواسته انگيزه او آلوده به خواهش هاى نفسانى است يااخلاص كارش براو روشن نيست موعظه خلق را ترك كرده به سازندگى خويش پردازد و در پى كسب دو گوهر گرانسنگ [صدق واخلاق] بر آيد. چنانچه دراين تلاش راستى و خلوص داشته باشد خداونداو را راه نمايد كه خود فرموده: [و من جاهد لنهدينهم سبلنا] اگر بخواهد به ارزيابى خلوص خود در پيشنمازى پردازد به بررسى نفى خويش وانگيزه او در پيشنمازى پردازد

آيا كاراو جهت مقام امامت مردم و شرف اين عمل نزد مردم است يا بخاطر فرمان خدا و رضاى اواست ؟

آيا كم شدن مامومين يا شركت نكردن علماء و طلاب در نمازاو ميل او را به پيشنمازى كم مى كند واز سوى ديگر شركت بزرگان واشراف در نمازاو او را دل خوش مى سازد؟اگر چنين بداند كه پيشنمازى او فقط براى مقام است و يا آلوده به جاه طلبى است .

اگر نفس به توجيه پردازد كه شادمانى من از شركت بزرگان و جمعيت زياد از تعظيم شعائر ترويج دين و بيشتر شدن ثواب است زينهاراز اين گونه دسيسه ها.اگر بخواهى راست روى خود را دراين امر بيابى فرض كن شرايطى را كه امامت تو بر يك يا دو نفر ثواب بيشترى ازامامت بر جمعيت انبوهى دارد آيا رغبت تو برامامت اين دو نفر بيشتراست يا آن انبوه جمعيت ؟

افزون براين : ببين حال خود را در صورتى كه پيشنمازى و پيش افتادن ديگرى واقتدا و پيروى تو بيشتر خلق راارشادو خود پيشنماز باشى در شكوه اين مسجد واين نماز جماعت تلاش مى كنى ؟

اگر باز هم نفس به توجيه پرداخت كه: [ ميل من در ترويج دين به امامت خودم براى بهره ورى ام از ثواب امامت جماعت است و مسابقه در تحصيل اين امور شايسته است] زينهار بدون آزمايش خود كه فريفته اين گونه توجيه ها گردى . بنگر كه اگر ترويج دين به ماموميت تواست نه امامت باز هم با نشاط در برپائى جماعت مى كوشى ؟ .

خلاصه مسئله در صدق واخلاق از موى باريك تراست . بزرگان دراين صراط لغزيده اند چه بسا بعداز سالها عبادت بى اخلاص خويش پى برده اند. از بعضى بزرگان نقل كرده اند كه :او مدت سى سال در صف اول جماعت شركت مى جست و برانجام اين عبادت شادمان بود روزى بخاطر مانعى در صف دوم قرار گرفت بناگاه حالت شرمندگى در خويش ديد و براو معلوم شد كه مراقبت او بر حضور در صف اول دراين سى سال آلوده به[ رياء] بوده است همه نمازهاى سى ساله را دوباره قضا كرد.

برادرم بنگر به اين عالم مجاهد و در مقام او مطالعه كن : چگونه با وجودى كه خودامام جماعت نبود بر حضور در صف اول مواظبت كرد و براى تاديب نفس خود به[ قضاء نمازها] پرداخت .

درياب عظمت اخلاص را و ببين كه چگونه گذشتگان و بزرگان ما براين [ امر]اهتمام داشته اند.

از همين جا حال واعظى را بفهم افزون بر آفات ياد شده - واعظى را آفت هاى ويژه اى است فراوان و ظريف .اين آفت ها همان آفت هاى زبان است كه بزرگان از ترس آنها به سكوت پناه مى بردند و با وجود برترى كلام بر سكوت - چه تمام خوبى ها بوسيله كلام نازل واستوار گشته است و با كلام خوبيها در زمين منتشر مى شود - سكوت را بر كلام ترجيح داده اند.

دين را ترويج مى كند آيا همانند وقتى كه

خود پيشنماز باشى در شكوه اين مسجد واين نماز جماعت تلاش مى كنى ؟

درياب عظمت اخلاص را و ببين كه چگونه گذشتگان و بزرگان ما براين [ امر]اهتمام داشته اند.

بر واعظ است كه تمام ريزه كارى هاى بيان شده درامامت جماعت را براى كسب صدق واخلاص مراعات كند وافزون بر صدق واخلاص در وعظ مراقب زبان خويش باشد.

مطلبى را بدون دليل به خدا نبندد بدون آگاهى و علم سخنى نگويد به هنگام موعظه ديگران خود را مبرا نسازد ديگران را نادان و خود را برتر نپندارد فتنه ايجاد نكند مردم را در جهت كشت و كشتار و ديگر چيزهائى كه بر مسلمين ضرر مى زند برنانگيزد.

زينهار كه سخنى گويد كه باعث انحراف قيد مردم شود ولو بدين صورت كه شبهات ابليس و پاسخ آنها را بازگويد ولى شنونده پاسخ شبهات را درست در نيابد.

در ترسانيدن و يااميدوار ساختن ماينه روى را مراعات كند و مردم را به ياس يا غرور درانجام گناه مبتلا نسازد.

چيزهايى را كه شنونده در غلوافتد يا عتقاداو به انبياء و اولياء سست مى شود نگويد.از بردن آبروى اشخاص - بويژه خواص - غيب گذشتگان افترا به پيامبران اوصياء و دانشمندان بپرهيزد.

زينهار كه با سخت گيرى بر مردم و وادر كردن آنان به پذيرش چيزهايى كه ظرفيت آن را ندارند مردم را به خير شريعت عبادت انبياء علم و عالم بدبين سازد.از نشر بديها با نقل داستهاى فاسقان و بدكاران بپرهيزد.

حيله هاى شرعى كه بايسته نيست بر مردم نياموزد از مانور دادن در منبر بويژه گر زنان درم جلس حضور دارند بپرهيزد و گفتار زشت يا رفتار زشت را در منبر نداشته باشد.

شنيده شده است كه واعظى بر مبنر [ عمل استبراء] را بگونه اى زننده به مردم تعليم داده است واعظى ديگر كناهكاران را بر منبر باالفاظ ركيك و زننده

فحش مى داده است . همه اين ها آفت هاى واعظى اند. موعظه را آفت هاى بسيارى ديگر نيز هست .

بر واعظ است كه مراقبت كند - بعداز تكميل مراتب اخلاص و صدق - فرمان خدا: [اتامرون الناس بالبروتنسون انفسكم] را.

نخست به موعظه خود پردازد آنگاه با رفق و مدارا و حكيمانه مردم را موعظه كند حالات شنوندگان را مراعات سازد.اگر شنونده ويژه اى ندارد جانب ترس را در موعظه اش بيشتر آرد واگر شنونده اى دارد كه انذار و ترساندن او را مايوس مى كند يا حالت ديگر دراو پديد مى آورد مراعات حال آن شنونده را بنمايد.

گفته اند حضرت زكريا[ ع] به هنگام حضور حضرت يحى[ ع] در مجلس وعظ او نامى از آتش غذاب و جهنم بميان نمى آورد همچنين اگر شنونده هتاكى حضور داشته باشد ازاميد و عفو سخن گفتن او را بر نافرماين خداوند جرئت مى دهد و به هلاكت افكند.

كوتاه سخن : واعظ با شنوندگان خود بايد حالت پدرى حكيم را داشته باشد. آنچه را بر آنان سودمنداست دريغ ندارد و آنچه را زيان آوراست دفع كند.

بدان : سودمندترين و موثرترين موعظه آن است كه با عمل همراه باشد لقلقه زبان نباشد چه بسا فاصله بين گفتار و رفتار واعظ مردم را برانجام گناهان جرئت داده و آنان را به علماء وانبياء بدبين ساخته واز دين خارج كند.

از بيان امور غريبه اى كه با عقل عرفى مردم سازگار نيست بپرهيزد. مثلا ثواب هاى زيادى را كه در روايات بر يك كار كوچك آمده است مجرد و بدون توضيح نگويد بلكه بهمراه آن قدرت خدء و فلسفه اين مقدار ثواب براين عمل را نيز بيان كند تا عقل به انكار روايات نپرداخته و وعظ او موثرافتد بويژه در دورانى كه ملحدين باالقاء شكوك و شبهه ها وايرادها در پى بيرون كردن مسلمان هااز دين شان مى باشند. 3

نمى گويم كه به طور كلى اين اخبار را نگويد بلكه بگونه اى بيان كند كه عقل آن را بپذيرد و آنچه را كه سبب از بين رفتن استبعاد عقلى مى شود با آن همراه كند.

براى نمونه در تبيين ثواب دو ركعت نماز كه خداوند تعالى شانه در برابر هر حرفى كه مى خواند كاخى ازروز بر جد در بهشت به او مى دهد گويد: عالم خيال را بنگريد كه بدون عمل پرسش در آن عالم آنچه بخواهد به او مى دهد در خيال خود مى توان در عرض يك ساعت هزار شهراز لولو و مرجان را خلق كرد. آن خدايى كه به عالم خيال اين قدرت را داده است قدرت آن دارد كه بر عمل بظاهر كوچكى پاداش هاى بسيار عظيمى دهد و قادراست آنچه را در عالم خيال آمده است عينيت بخشد. چنانچه درباره اهل بهشت آمده است كه آنان هر آنچه اراده كنند مى يابند و اين برخاسته از قوت وجودى و توانائى آنها بر عينيت دادن به صورتهاى خيالى است اينكه خداوند بندگان مومن خود را در آخرت چنين توانى بخشد از عقل بدور نيست حال اينكه در همين دنيا به بعضى از بندگانش اين قدرت را بخشيده است همانگونه كه برخى اولياءاى نقدرت را در موارد لازم ابراز كرده اند.

چنانچه حضرت ثامن الائمه[ ع] عكس شير را تبديل به شير خارجى مى كند. حضرت موسى عصا را به اژدها تبديل مى سازد حضرت عيس[ ع] مردگان را زنده مى كند و حبيب خدا پيامبر ما[ ص] ماه را مى شكافد مرده را زنده مى كند سنگريزه را به سخن مى آورد و بيماران را شفا مى بخشد و …

افزون براين ها خود تو بر خلق صورت هاى بسار در عالم خواب و خيال توانائى كه اگر بعضى موانع كنار رود آنها دقيقا همانند موجودات خارج اند همانطور كه اگر آنچه را در خواب مى بينى دائمى باشد و موجودات خارجى را گاهى ازاوقات ببينى امر معكوس شده موجودات خارج را خيال و صورت هاى خواب را عينى مى پنداشتى .

بنابراين[ ثواب زياد] نه نامقدوراست بر خداونه كرم او را پايانى است چگونه بر مومنان كرم و بخشش بسيار نكند آنكه كرامت و عطاهاى او بر كفار و معاندين در دنيا بى شماراست .

كوتاه سخن :ارگ واعظ ثواب عبادت ها و كارها را همراه بااين مقدمات بايد كند خردهاى ناتوان اين مطالب را دور نپنداشته و موعظه او زيانى بر دين واعتقاد شنوندگان او نخواهد داشت .

بر واعظاست : شنوندگان را بيمارانى برخورداراز مرض هاى گوناگون خود را طبيبى معالج گفتار مطالب و مواعظ را داروها و معجون هايى كه با آن بيماران را معالجه مى كند بشمار آرد.

بايداحتياط و مراقبت او طبيبى كه مريض صعب العلاج را معالجه مى كند بيشتر و دقيق تر باشد چون امور روحانى والاتر و دقيق تراست و خطر آن دائمى و تباهى آن بزرگتراست .

بر واعظ است كه براى انجام اين امر مهم خود و كارهاى خود را به امامان معصوم[ ع] واگذار كند. بياد آرد كه موعظه او و حال او بهرگونه اى باشد به آنان عرضه و تسليم مى شود.

پيش از شروع منبر خدا را بخواند و توجه به او داشته باشد و قبل از شروع سخن با قرائت[ بسم الله] از خداوند يارى جويد. پس از آن سپاسى كوتاه گويد و با پناه بردن از شر شيطان و هواى نفس به پروردگار موعظه را آغاز كند و سعى كند خويش راازاشتباهات حفظ كند.

بيقين خداونداو را نگاه دارد و گفتار و مواعظ او را سودمند موثر نور و حكمت قرار دهد.

هدف اواز موعظه بايد:استوارى عقيده شنوندگان در دين ايجاد عشق خداوند پيامبر واولياء[ ع] در دلها باشد و دراين راستا نعمت هاى بى پايان

الهى را بر شمارد و فرمان او را خطير و عظيم جلوه دهد و شدت خشم و سختى عقاب او را به يادها آرد.

بر شنوندگان ادب مراقبت با خدا وانبياء واولياء را بياموزد و آنان راا ززيبايى اين زندگى دنيوى و زيور و زينت آن بر حذر دارد و پارسائى شان بخشد.

حالات اهل مراقبت خوفى كه آنان از خداوند داشتند عبادت ها و مراقبت هاى آنان عشق و شوق آنهابه ديار خدا لطف پروردگار به آنها كرامت ها و عطاهايى كه خداوند هب آنان داده است بر شنوندگان بر شمارد.

در لابلاى سخنان خود برخى از معارف بلند واستوار را با نرمى و بيان ساده در قالب الفاظى مانوس با زبان آنان و با استناد به باورهاى آنان همانند انبيا[ص] باز گويد.

پاورقيها:

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

احادیثی از امیر المو منین علیه السلام

اعلم الناس بالله اکثرهم له مسا له

خدا شناس ترین مردم پر درخواسترین انها از خداست.

جهادالمرا حسن التبعل

جهاد زن خوب شوهرداری کردن است.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

درسهایی از عاشورا

عاشورا بزرگ ترین امتحان برای مردمان ان عصر

بود که بسیاری از نخبگان نیز از قافله ی ولایت

پذیری جا ماندند.

عزاداری برای سبط نبی اکرم صلی الله علیه واله

وامام حسین علیه السلام نیرومندترین وسیله برای

زنده نگه داشتن دین حق وبرقراری پیوند عاطفی

وسیاسی با ایمه هدی علیهم السلام است.

محرم ماه بیداری وپیروزی خون بر شمشیر است.ماه قیام برای خدا ونجات بندگان خداست. ماه ر

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

برخی از وظایف زنان

پاداش خدمت زنان در منزل

رسول خدا صلی الله علیه و اله فرمودند:

هر زنی که برای شوهرش تا هفت روز خدمت کند خداوند هفت در جهنم را به روی او می بندد و هشت در بهشت را به روی او می گشاید تا از هر دری که خواهد وارد شود.

زنان نمونه!

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

بهترین زنان شما 5دسته اند:عرض شد ان 5کدامند؟حضرت فرمودند:

ان که مهریه اش کم باشد

نرم خوی باشد.

درمقا بل شوهر تمکین داشته باشد.

در هنگام ناراحتی شوهر از او نخواهد که شوهرش راضی شود.

ودر هنگام نبودن شوهرش رعایت او را نماید.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

ازوصیتهای لقمان به فرزنداش

ای فرزند من بدان که من 400پیغمبر را خدمت کردم وگرفتم از کلمات ان ها این 4کلمه را:

اول) هر وقت در نماز هستی قلبت را حفظ کن

دوم)هروقت بر سر سفره طعام هستی حلقت راحفظ کن.

سوم)هر وقت در خانه غیر هستی چشمت را حفظ کن.

چهارم)هروقت بین مردم هستی زبانت را حفظ کن.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

سخنی از امیرالمومنین علیهالسلام

تمام دوستان را دیدم ودوستی بهتراز حفظ زبان ندیدم.

تمام لباسها را دیدم ولباسی بهتر از تقوی وپرهیزکاری ندیدم.

تمام اموال را دیدم ومالی بهتر از قناعت ندیدم.

تمام خوبی ها را دیدم و خوبی واحسانی بهتر از رحم ومهربانی ندیدم.

تمام طعم ها را چشیدم وطعامی گواراتر از صبر ندیدم.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

پندی از علما

بعضی از علما فرمو ده اند کسی که علم بخواهد 5 خصلت بر او

لازم است

1دوری کردن از معصیت خدادرظاهر و باطن.

2خواندن ایه الکرسی.

3دایم با وضو بودن.

4نماز شب خواندن اگر چه به دو رکعت باشد.

5خوردنش برای قوت بر عبادت و درس باشد نه برای خواهش

نفس.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.